Yaşasın Dönüyorum

Benim dünyalar güzeli kızım 4 ay 12 günlükken döndü. Her sabah olduğu gibi gülücüklerle uyandı. Emzirip karnını doyurdum minnoşun. Sonra kendi kahvaltımızı hazırlamak içi mutfağa gittim. Minnoşu oturma odasına oyun halısının üzerine oynasın diye bırakmıştım. Birden oturma odasından bir ses yükseldi böyle ağlama desem değil bağırma desem değil değişik bir tondaydı. Geldim bi baktım ki benim minnoş sırt üstü yatarken yüzüstü pozisyona gelmiş sağ kolu da altında kalmış onu kurtarmak için zorluyor benimki :) Takip eden günlerde bir iki defa daha tekrarladı bunu çok sevimli oluyor ama tam olarak beceremiyor bence :) Dördüncü ayını doldurmak üzereyken sağa sola dönmeyi keşfetmişti. Önce ayaklarını keşfetti onları tutmaya çalışırken poposu sağa devrildiğinde sağa dönüyordu, sola devrildiğinde ise sola :) Bu işi de daha bilinçli olarak yapabilmiş değil yani :)) Ama benim kızın şu ara en iyi yapabildiği şey pergel şeklinde dönmek. O nasıl mı oluyor anlatayım: Şimdi kafa sabit duruyor ayaklar oynaya oynaya yön değiştiriyor. Bi bakmışım düz duran minnoş yan olmuş. Hatta tam tur dönmüş kafa ayak yer değiştirmiş. Bu durumarda hep iyi ki kendi yatağında yatmaya başladı rahat rahat dönüyor ne güzel diyorum. Güzel kızım seni çok seviyorum.

Odamızı ayırdık

4. Ayımızı doldurduğumuz 13 Haziran gecesi Asya'yı odasında yatırdım. Benim için biraz uykusuz da olsa Asya için süper rahat bir geceydi. Ben habire bir ses duyduğumu sanarak odasına gidip durdum. O ise maşallah mışıl mışıl uyudu :)) Bebeğin odasını ayırmak için erken mi geç mi bilmiyorum ama odamızdaki minik beşiğine sığmakta zorlanıyordu ve sıcaklar arttığı için o küçücük yerde çok terliyordu. Şimdi geniş karyolasında sere serpe uyuyor. Bugün 6. geceyi uyudu, yani neredeyse bir haftayı devirdik bir sorun yaşamadık. Bu işi erkenden hallettiğim için kendimi şanslı sayıyorum. İnşallah sonrasında sorun yaşamayız. Bu arada şunu da söylemem gerek ki sabah uyandığında yanımıza alıp sabah neşesinin keyfini de çıkarıyoruz. O sabah gülücükleri herşeye değer...

Minik beşiğinde parmaklıklar ardında Elif Asya

Ayakkabımı yiyorum.

Benim minik kuşum dördüncü ayını doldurdu. Bu ayın benim için en belirgin özelliği bebeğimin kendi ellerini keşfetmesi. Ellerine bakıyor, birbirine kenetliyor çok şirin oluyor. En önemlisi de bir şeyleri tutabileceğini farketti. Ona tutması için durmadan bir şeyler veriyorum. Kimini düşürüyor, kimini tutuyor ama sonuçta çabalıyor. Bu keşfin üzerine benim desteğimle bu tuttuklarını ağzına götürebileceğini gösterdim ona. Ağzına götürmesi için verdiğim ayakkabının tadını pek beğenmedi :)) Zaten bir aya yakındır salyaları akıyordu bu keşif salyalarının artmasına sebep oldu. Dişlikleri ağzına götürme çabası ise ayakkabı kadar iyi sonuç vermedi. Genellikle çabucak elinden düşürdü. Keşfetmeye devam...