Tanıtım cümleme böyle yazmak isterdim, istiyordum ve sonunda oldu ev hanımıyım ben. Şimdi şöyle oldu iki hafta önce kuruma ücretsiz izin için dilekçe vermiştim dilekçem onaylanmış gittim bizzat tebbellüg ettim. 13.05.2014 e kadar ev hanımıyım ben, evdeyim yani. Pek özenirdim ev hanımlığına ben beni bildim bileli çalıştığım için pek mutlu sanırdım ev hanımı olma halini. İlk işim gün kurmak olacaktı. Altın günü olur, euro günü olur fark etmez yeter ki gelsin pastalar, gitsin börekler çörekler.
Ama o iş öyle olmadı doğum izniydi biriktirdiğim yıllık izinlerdi derken altı ayı evde geçirdim ve hiç bir güzel tarafını göremedim ve önümde yaklaşık bir buçuk sene daha var evde geçecek ne yapılır bu zamanda diye düşünüp duruyorum şimdilerde.
İşin aslına gelince öğretmenim ben hem de fizik öğretmeni şu öğrencilerin deli gibi korktuğu fizikle oyun oynarım bayılırım fiziğe de öğrencilere de. Fizik anlatmak benim için bir nevi terapi bile denebilir. Yaklaşık on sene dershanelerde öğretmenlik yapmış iken devlet memuru oldum ben. Hem de masa başında dosya yapılan bir kuruma hem de çok dosya yapılan bir kuruma :) Bilenler bilir KPSSP10 puanım yani öğretmenlik puanım 89, bilmem kaç iken öğretmenlik atamasına başvurmadım Ankara'da kalabilmek için. Yaklaşık 10 kişi atıyorlardı zaten benim girdiğim sene. 87 küsur ile Erzincan Refahiye'ye atandı bir fizikçi muhtemel ben orayı tercih etsem onun yerine ben yapıyordum şimdi oralarda Fizik öğretmenliğini. Ama ben bilmem beyim bilir dedim, beni yerim sevdiceğimin yanı dedim gidemedim Ankara'dan. Yazdım düz devlet memurluklarını yine bilenler bilir KPSSP3 puanı 92, bilmem kaç ile atandım Ankara'da dümdüz bir memurluğa. İlk sene asaletim onaylandı ikinci sene ben bebiş yapmaya kara verdim şimdi de ücretsiz izinle evdeyim.
Şimdi ben ev hanımı olarak gün yapıp keyfime bakacağım. Bebişimle gezip tozacağım, kafa nereye ben oraya modunda hayat bana güzel olacak sanıyordum ya. O iş hiç öyle değilmiş :)
Dipteyim sondayım depresyondayım. Bu kadar zaman çalışmış birinin evde oturması mümkün de değilmiş. Hem çocuğa bak hem yemeği yap şeklinde ev hanımlığında level atlamak mümkün olsa da mutlu olmak bu şekilde mümkün değil. Herkes lohusa depresyonundan bahsetmişti de altı ay depresyonunu kimsecikler söylememişti. Bence böyle bir depresyon türü de var. Eeee şimdi nolcak depresyonu bu :) Kesinlikle Asya ile ilgili değil benimle ilgili bir depresyon bu!Şimdi ne yapıcam ya da bişeyler yapmam lazım depresyonu. Her gün birbirinin aynı, ama nasıl oldu da ben yine bugünü pijamalarımla geçirmişim depresyonu bu. Saçıma fön çektirmeyeli (bayramı saymazsak) iki ay oldu depresyonu bu. Emziriyorum ama neden kilo veremiyorum depresyonu bu. Dolapta giyinecek hiç bir şeyim kalmadı depresyonu bu. Yani tamamen kişisel bir depresyon. Ev hanımlığının etkisi ile yardımcı bayan bulamamanın verdiği etki birleşince meydana çığan kaosu saymıyorum bile. Ev bugün süpürülmedi, hayır silinmedi de, ütü neden birikiyor, çamaşırları yıkayalı iki gün oldu yine birikti, bulaşık makinesi her gün mü dolup boşalır, çamaşır suyu bu kadar çabuk nasıl biter depresyonu bu. Sabah kahvaltısı zeytin peynirle olmaz yanına bir şeyler lazım, akşama ne yemek yapılacak, çayın yanına bir de kek yapsam mı depresyonu bu.
Bir de anne olma vasfımdan depresyonuma öyle bir destek var ki o da şöyle. Bu minnoş şimdi bitirdi altı ayı oldu yedi aylık nereden başlasam ne öğretsem. Sayılardan mı başlasam renklerden mi, şekilleri mi öğretmeli hayvanları mı, telaşı sardı beni. Bebeğim büyüyor ben geç kalıyorum hiç bir şey yapamıyorum nolcak şimdi telaşı kafamı yiyip bitiriyor. Bir sürü kitap almam lazım yok oturma odasına okuma köşesi yapmam lazım, yok şu tarafı oyun köşesi yapalım, bu köşe kış köşesi kalsın ortaya su şişesi dikelim modunda delirmek üzereyim. Eğitim sitemlerini araştıralım bak montessori varmış süpermiş bi de şu varmış übermiş modundayım.
Beynimde kemirgenler mi yaşıyor yoksa bana mı öyle geliyor. Ben bu kadar beceriksiz bir tip de sayılmam aslında. Doğan'a bunları söylediğimde sanki benim düşündüklerim tamamen halüsinasyonmuş gibi suratıma bakıyor ve şöyle diyor "ev gayet temiz derli toplu, akşam yemeği de güzel olmuştu, Asya'da gayet mutlu bir bebek sorun yok" diyor. O an anlıyorum ben kesinlikle şizofrenim bütün depresyonları ben kurguluyorum :)
İşin özü şu ki bir şey yapmalı.
Önce takıntılı bir anne olarak minnoşa kitap almak ile başlayacağım 6-12 ay arası kitap önerilerine şiddetle açığım.
Eylül geldi okullar açılacak hemen fizikten özel ders vermeye başlamayalım bu bir ilandır ihtiyacı olana duyurulur. Klasik tabirle her seviyeye uygun özel ders itina ile ve zevk ile verilir.
Bir de ev işlerine yardımcı bir bayan bulduk mu oh mis.
Bak ne depresyon kaldı ne bişiy.
Minnoş uyandı gidip onu emzireyim.
Yarına misafir var ev silip süpürülecek ucundan azcık başlayayım, yarın için menü oluştursam hiç fena olmaz, akşama da yemek yapılacak, bir de doktor randevusu var ona da yetişilecek, depresyonum geri mi geliyor ne :) İMDAT !!!
Fotolar eskilerden....
minnoş tam bir aylık :)
Hesapladım doğalı tam 76 saat 37 dakika olmuş :)
